Home » Sahabet » Erua bint Kuraiz bin Rabia r.a. – Sahabet femra shqip

Prindërit: Kuraiz bin Rabia b. Habib b. Abd Shams / Umm Hakim bint Abd el Muttalib
Data/Vendi i Lindjes:  (Mekke)
Vendi i ndërrimit jetë: ~32 AH/654 CE (Medine)
Vendbanimet: Mekke / Medine
Vëllezërit/motrat: ,
Bashkëshorti/ja: , Utbe bin Ebi Muiat
Fëmijët: Uthman ibn Affaan, Amnah bint Affaan, el Ualid bin Ukbe, , , , Umm Hakim bint Ukbe, Hind bint Ukbe

Erva binti Kurejdh, radijallahu anha, është vajza e hallës së të Dërguarit të Allahut, (a.s.)… Është nëna e Hazreti Osmanit (r.a.)… Është prej zonjave të para sahabe, që shpëtuan nga errësira e xhahilijetit dhe vrapuan drejt dritës së Islamit…

Ajo lindi në Mekë. Babai i saj është Kurejdh ibn Rebia. Nëna e saj është halla e të Dërguarit të Allahut (a.s.), Ummu Hakim Bejza binti Abdulmuttalibi.

Zonja Erva është prej grave të para sahabe, që pranuan dritën e Islamit sapo dëgjoi se ka ardhur feja e re dhe pejgamberi i fundit. Emri i saj përmendet ndërmjet myslimanëve të parë që u nderuan me Islamin duke pranuar ftesën e të Dërguarit të Allahut (a.s.).

Në kohën e xhahiljetit Erva binti Kurejdh (r.anha), pati qenë martuar me Affan ibn Ebi’l-Asin. Nga kjo martesë u lindi një djalë me emrin Osman dhe një vajzë me emrin Amine.

Pasi Affani ndërroi jetë, ajo u martua me Ukbe ibn Ebi Muajtin. Edhe nga kjo martesë solli në jetë gjashtë fëmijë: Velidin, Umaren, Halidin, Ummu Gulthumin, Ummu Hakimin dhe Hindin.

Erva binti Kurejdh (r.a.), kishte një karakter që nuk toleronte kurrë në besimin e saj. Ajo pothuajse përpëlitej për të mos rënë edhe një herë në shirk (politeizëm). I doli për zot familjes dhe fëmijëve të saj si nënë. U përpoq shumë për t’i edukuar ata të shëndoshë fizikisht dhe mendërisht. Ajo ua mësoi atyre mirësitë e fesë, u vendosi në zemër dashurinë ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij, i largoi nga idhujt dhe i mbrojti që të mos i adhuronin ata. Pothuajse të gjithë fëmijët e saj e pranuan Islamin, duke i dhënë besën të Dërguarit të Allahut (a.s.). Ata thanë shehadetin dhe u nderuan me Islamin.

Në vitet e para të Islamit Erva (r.a.), duroi ndaj torturave dhe vuajtjeve bashkë me motrat dhe vëllezërit e tjerë myslimanë. Ajo u përpoq shumë për ta mbrojtur besimin e saj pa u ndikuar nga torturat dhe shtypjet e politeistëve. Kur myslimanëve u doli leja për të bërë hixhret, edhe ajo u bashkua me ta.

Erva (r.a.), ishte një zonjë që e mbante fjalën. Asnjëherë nuk e harroi besën dhe fjalën që ia pati dhënë të Dërguarit të Allahut (a.s.). Jetën e saj e kaloi duke e vërtetuar në çdo vend dhe në çdo kohë profetësinë e Hz. Pejgamberit dhe duke e ndihmuar atë për këtë çështje. Për hir të besimit flijoi jetën dhe pasurinë e saj. Bëri hixhret. Për këtë arsye, u detyrua të largohej nga qyteti në të cilin pati lindur dhe qe rritur. Kur i Dërguari i Allahut (a.s.), u largua nga Meka, edhe ajo shkoi në Medine bashkë me vajzën e saj, Ummu Gulthumin. Pjesën tjetër të jetës e kaloi në këtë qytet të bukur.

Erva binti Kurejdh (r.a.), shfaqi një përpjekje madhështore si një nënë për t’i edukuar fëmijët e saj. Ajo i dha shumë rëndësi edukimit dhe besimit të tyre. Gjithmonë i deshi ata si një nënë. Edukimi i një fëmije si halifi i tretë i myslimanëve, Hz. Osmanin (r.a.), i cili ishte shembull në edukatë dhe turp, është argument për këtë përpjekje të saj.

Zonja Erva u bë vjehrra e dy vajzave të dashura të të Dërguarit të Allahut (a.s.), Ummu Gulthumit dhe Rukijes. Ato i deshi dhe i mbrojti si jetën e saj. U përpoq që ato të ishin sa më të lumtura dhe të gëzuara.

Ajo është një nënë me fat, që jetoi gjatë dhe arriti deri në kohën e udhëheqjes së birit të saj, Osmanit (r.a.). Në moshën nëntëdhjetë e sa vjeçare dhe në periudhën e kalifatit të Hz. Osmanit (r.a.), ndërroi jetë në Medine. Ajo u varros në Xhennetu’l-Baki.

Pasi Erva binti Kurejdh (r.a.), u vendos në varr, Hz. Osmani (r.a.), shfaqi një respekt dhe dashuri të madhe kundrejt nënës së tij. Për një kohë të gjatë nuk u largua nga varri i saj. Një kujtim në lidhje me këtë e transmeton sahabi i nderuar, Abdullah ibn Hanzala (r.a.):

“Pasi Hz. Osmani (r.a.), e varrosi nënën e tij, qëndroi në krye të varrit dhe u lut për një kohë të gjatë në këmbë. Pasi u kthye nga varri, shkoi te Mesxhidi Nebevi. Hyri brenda dhe fali namaz. Kur arriti në sexhde, me lot në sy u lut për një kohë të gjatë, duke thënë:

“O Zot! Mëshiroje nënën time!.. O Zot! Fale nënën time!..”

Allahu qoftë i kënaqur prej saj dhe e bëftë prej banorëve të xhenetit! Amin!

Burimi

Print Friendly, PDF & Email
Scroll Up