Risale Nur Shqip: Shkopi i Musait, Fjalet, Shkreptimat, Rrezet, etj.

Shkopi i Musait

Parathenie  Parathenie  1    Parathenie 2

Shtojca e Asa’i Musa    Përmbajtja

Fjalet

Shkreptimat

Tregon realitetin e atyre gjërave të cilat e robërojnë nefsin njerëzor, dhe këputja e lidhjes së tij me to, e kthen fytyrën e njeriut drejt përjetësisë. Parimi Kuranor i modestise. Ilustron me një krahasim fytyrën e vërtetë të vdekjes dhe të jetës. Cdo individ do të kthehet i njëjti në Ditën e Ringjalljes së madhe. Zbulon fytyrën e vërtetë të civilizimit perendimor. Duke i bërë besimtarët të ndjejnë neveri ndaj civilizimit të shthurur: ajo jep ilaçe prej farmacisë së Kuranit….
Zbulon një dredhi djallezore që i lëkund besimtarët në besimin e tyre për shkak të numrave të mëdhenj të jobesimtarëve dhe pajtueshmërisë së tyre në mohimin e disa të vërtetave të besimit. Shënimi i Shtatë i heshtë ata pseudopatriotë të cilët i tërheqin muslimanët drejt përparimit të tipit perëndimor, dhe lakmisë dhe ambicies së kësaj bote, dhe jep ilaçe Kuranore për këtë. Shënimi i Tetë demonstron se me Bujarinë e Tij, Allahu i Plotëfuqishëm ka përfshirë në të gjithë aktivitetet dhe në përpjekjet një shpërblim e një kënaqësi. Shënimi i Nëntë shpjegon se Profetësia është esenca e plotësimit. Shënimi i Dhjetë: Dritat e njohjes Hyjnore janë tre pjesë, tre provat për njohjen e Zotit xh.sh. secila pjesë kërkon. Shënimi i Njëmbëdhjetë: mëshira e gjërë e Kuranit në mënyrën e adresimit. Shënimi i Dymbëdhjetë: Një dua, lutje dhe përgjërim. Shënimi i Trembëdhjetë: Pesë çështje të cilat kanë qenë shkak konfuzioni. E Para: Ata që përpiqen në rrugën e së vërtetës duhet të mendojnë vetëm për detyrat e tyre dhe të mos përzihen në ato gjëra që i përkasin Zotit xh.sh. E Dyta: Adhurimi ndaj Allahut duhet të shikojë vetëm tek urdhri Hyjnor dhe tek kënaqësia Hyjnore. E Treta: Mbi kuptimin e “I Lumtur është njeriu i cili i njeh limitet e tij dhe nuk i tejkalon ato”. E Katërta shpjegon se nuk është e lejueshme të pranosh dhuratat apo mirësitë që nuk jepen në Emrin e Dhuruesit të Vërtetë -ajo që i ngatërron njerëzit është shkaku dhe pasoja duke ardhur së bashku- dhe demonstron qartë natyrën e vërtetë të shkaqeve të jashtme. E Pesta: Arritjet e një komuniteti nuk duhet t’i atribuohen Udhëheqësit të tij apo drejtuesit. Shënimi i Katërmbëdhjetë përbëhet nga Katër “Shenja”duke aluduar për Unitetin Hyjnor. Shenja e Parë: Nuk ka të Adhuruar të vërtetë që i përshtatet njeriut përveç Atij i Cili sundon mbi tokën dhe mbi qiejt. Shenja e Dytë: Ajo dashuri e fortë për pavdekshmëri në natyrën e njeriut është një manifestim i Emrit Hyjnor El-Baki, I Qëndrueshmi i Gjithëlavdishëm. Shenja e Tretë: Bëj kujdes që të mos i mbysësh aftësitë e tua të holla në ngrënie apo në fjalë. Shenja e Katërt: Jeta e kësaj bote dhe jeta e trupit janë si një varr i ngushtë. Duke hyrë në jetën e zemrës dhe të shpirtit, njeriu hyn në një sferë të gjërë jete, dhe çelësi për atë botë është “Nuk ka Zot tjetër përveç Atij”. Shënimi i Pesëmbëdhjetë përshkruan manifestimin më të lartë të Emrit Hyjnor El-Hafidhu, Ruajtësi 

Natyra. Formimi i gjërave nëpërmjet ardhjes bashkërisht të shkaqeve në univers. Pamundësia e Parë: ardhja bashkërisht e elementeve të qënie ve të gjalla, nga rastësia, në masë të plotë e në drejtpeshim. Pamundësia e Dytë: Në qoftë se një mizë, për shembull, do t’i atribuohej shkaqeve, kjo do të bënte të domosdoshme që shumë nga elementet dhe shkaqet në univers të ndërhynin fizikisht në qënien e saj… Pamundësia e Tretë: “Në qoftë se një gjë ka unitet, ajo mund të ketë dalë vetëm prej një dore”, dhe sidomos në qoftë se ajo manifeston jetë, së bashku me rregullin e plotë dhe balancimin. Rruga e Dytë: “Ajo formon vetveten”. Pamundësia e Parë: Meqenëse trupi i ngjason një makinerie të hollë të mirërregulluar, në qoftë se grimcat e tij nuk do të vepronin sipas ligjit të të Gjithëfuqishmit të parapërjetshëm, atëherë çdo grimcë do të duhej të kishte një sy me të cilin të shikonte të gjitha pjesët e trupit dhe të gjithë universin, dhe të kishte mendje për të kuptuar lidhjet e saj. Pamundësia e Dytë: Do të duhej që çdo grimcë të ishte edhe mbisunduese, edhe e varur në të njëjtën kohë. Pamundësia e Tretë do të ishte e domosdoshme ekzistenca e kallëpeve aq sa numri i qelizave në trupin tënd. Rruga e Tretë: Natyra e bën të domosdoshme atë dhe e bën atë.
Pamundësia e Parë: Do të duhej që natyra të vendoste në çdo gjë aparate të pakufishme jolëndore…
Pamundësia e Dytë: Do të duhej që natyra të sillte punishte të pakufishme në çdo grusht dheu…
Pamundësia e Tretë: “Dy krahasime” I Pari: Hyrja e një njeriu primitiv në një pallat madhështor…
I Dyti: Hyrja e një njeriu fshatarak në një ushtri madhështore dhe në Xhaminë e Aja Sofia. Përfundim: Tre pyetje dhe përgjigjet e tyre. E Para: Çfarë nevoje ka Krijuesi xh.sh. për adhurimin tonë?. E Dyta: Cili është sekreti në lehtësinë tek krijimi dhe formimi i gjërave? I Treti: Filozofët thonë se ka vetëm përbërje e shpërbërje. A është e saktë kjo?

Rreth Gjashtë Emrave Hyjnorë që mbajnë Emrin më të madh. Pika e Parë: Emri Hyjnor “El-Kuddus”. Pika e Dytë: lidhet me Emrin Hyjnor “El-Adl. Pika e Tretë: lidhet me Emrin Hyjnor “El-Hakem. Pika e Parë: Universi një libër i madh. Pika e Dytë: Dy çështje. E Para: Bukuria dhe Plotësimi kërkojnë ta shohin vetveten dhe ta zbulojnë. E Dyta: nuk ka absolutisht vend për të përshkruar ortakë me Allahun xh.sh. Pika e Tretë: Dijet dhe shkencat bëjnë të njohur Emrin Hyjnor El-Hakim, I Gjithurti. Pika e Katër: Urtësitë e shikuara, të cilat i dëshmojnë të gjitha qëniet, kërkojnë ringjalljen e të vdekurve. Pika e Pestë: Dy Çështje. E Para: nuk ka harxhim të tepërt në natyrën e gjërave;
E Dyta: Emri Hyjnor “El-hakem” “I Dituri” kërkon profetësinë e Muhammedit a.s.m. Pika e Katër: lidhet me Emrin “El-Ferd” “i Vetmi”. Treguesi i Parë: Tre “stampat” e Unitetit Hyjnor në qëniet. Vula e Parë: bashkëpunimi midis pjesëve përbërëse të Universit. Vula e Dytë: administrimi i jetës në tokë…
Vula e Tretë: tiparet e fytyrës së njeriut. Treguesi i Dytë:një ligj i vetëm. Treguesi i Tretë: mesazhe Hyjnore të Përjetshme. Treguesi i Katërt: Njësia është e natyrshme ndërsa shirku është i pamundur. Pika e Parë: forca e lidhjes dhe e mbështetjes. Pika e Dytë: lehtësia e krijimit në unitet. Pika e Tretë: t’ia atribuosh krijimin Të Vetmit e bën atë të lehtë. Treguesi i Pestë: Pavarësia dhe vetmia. Treguesi i Gjashtë: Balsami shërues. Treguesi i Shtatë: Fanari ndriçues. Pika e Pestë lidhet me Emrin Hyjnor El-Hajj I Gjalli i Përjetshëm. Shenja e Parë: Cila është natyra e jetës dhe misioni i saj?. Shenja e Dytë: Fytyrat e brendshme e të jashtme të jetës janë të tejdukshme. Shenja e Tretë: Rezultati i jetës: Falënderimi dhe adhurimi
Shenja e Katër: Jeta i vërteton shtyllat e besimit. Shenja e Pestë: Jeta shfaq Emrat e bukur Hyjnorë. Pika e Gjashtë: kjo ka të bëjë me Emrin Hyjnor El-Kajjum Vetekzistuesi i amshuar. Një shfajësim dhe një paralajmërim. Rrezja e Parë: Krijuesi është Vetekzistues i Parapërjetshëm. Rrezja e Dytë: Dy çështje…
E Para: Njohja e Vetekzistueshmërisë së amshuar xh.sh. E Dyta: Dobitë e gjërave dhe urtësitë e tyre të lidhura me misterin e Vetekzistueshmërisë së amshuar. Rrezja e Tretë: misteri i Vetekzistueshmërisë së amshuar dhe urtësia e aktivitetit të pandërprerë. Rrezja e Katërt: Dega e tretë e urtësisë në aktivitetin e vazhdueshëm dhe të çuditshëm në univers. Rrezja e Pestë: Dy çështje. E Para: Të shikuarit e universit nëpërmjet manifestimit më të madh të dritave të Emrit më të madh. E Dyta: Njeriu dhe misteri i Vetekzistueshmërisë së amshuar

Letrat

Pyetja e parë: Përse sahabët e profetit a.s.m. nuk i zbuluan ngatërrestarët dhe korruptuesit në shoqëri?… Kjo pyetje zgjidhet duke shpjeguar një mister të hollë të shenjtërisë. Ata të cilët ishin shkaku i atyre ngjarjeve dhe që shkaktuan trazirat nuk përbëheshin vetëm nga një numër i vogël çifutësh, por kishte disa defekte e të çara në shoqëri. Pyetja e dytë: Cila është natyra e luftërave që nisën në kohën e Hazreti Aliut? Cila është arsyeja që Imam Aliu nuk pati sukses lidhur me kalifatin islamik në krahasim me paraardhësit e tij? Lufta që u zhvillua në Siffin ishte një luftë midis kalifatit dhe sundimit tokësor. Lufta e Hazreti Hasanit dhe Husejnit kundra Umevitëve
ishte një luftë ndërmjet fesë dhe nacionalizmit. Përse nuk qe i suksesshëm Hazreti Husejni në përpjekjet e tij? Pyetja e tretë: Cila është urtësia në fatkeqësinë tragjike dhe në trajtimin mizor që goditën ata persona të bekuar? Pyetja e katërt: rreth zbritjes së Hazreti Isait, Jezusit a.s. dhe rreth vrasjes së Dexhalit nga ana e tij në kohën e fundit…Cili është kuptimi që thuhet në rrëfenja se Dexhali ka një xhennet të rremë dhe një xhehennem të rremë? Pyetja e pestë: A do të jenë të pikëlluar shpirtrat e pavdekshëm tek ngjarjet e kijametit? Pyetja e gjashtë: A e përfshin vërseti “Çdo gjë do të shkatërrohet përveç fytyrës së Tij”, botën tjetër, xhennetin, xhehennemin dhe banorët e tyre, apo nuk i përfshin?

Pika e parë : Përse ti je tërhequr nga politikat dhe tani nuk ke të bësh fare me ta? Pika e dytë : Përse Saidi i Ri u shmanget politikave me një vrull të tillë të fuqishëm? Përse të pengojnë shërbimi i Kur’anit dhe i besimit nga politika?… Njerëzit ndonjëherë të thërrasin ty Shejh, dhe Shejhët – udhëheqësit shpirtërorë – ndërhyjnë ndonjëherë në çështjet tona… Ata të thërrasin ty me emrin “Saidi Kurdi”, ndoshta ti ke ndonjë ide nacionaliste dhe kjo nuk u përshtatet interesave tona. Pika e tretë : Si mund t’i durosh vështirësitë dhe telashet me të cilat po përballesh?…
Pika e katërt : Përgjigjje për një numër pyetjesh të dyshimta.Pyetja e parë e dyshimtë: Me çfarë jeton ti ?…Pyetja e dytë: Si mund të kemi besim dhe të jemi të sigurt që ti nuk do të ndërhysh në çështjet e dynjasë sonë?…Pyetja e tretë : Në qoftë se ti nuk na pëlqen, kjo do të thotë se ti na kundërshton?…Pyetja e katërt : Si mund të jemi të sigurt që, nëse të jepet rasti, ti nuk do të ndërhysh në çështjet tona në mënyrën që dëshiron ti? Pika e pestë: Kjo lidhet me pesë çështje të vogla. E para : Përse ti nuk i vë në praktikë parimet e qytetërimit tonë, stilin tonë të jetës dhe mënyrën tonë të të veshurit? E dyta : Me çfarë autoriteti ti boton vepra fetare? Meqenëse je i dënuar me internim, ti nuk ke asnjë të drejtë të përzihesh në këto çështje. E treta : Disa nga shokët e mi qëndrojnë larg meje me qëllim që të shfaqen të parapëlqyer e të mirë për njerëzit e kësaj dynjaje? E katërta : Për ata që kanë rënë në moçalin e politikave E pesta : Kush është njeriu më i lumtur?

Trajtesa e mrekullive të Profetit Muhammed a.s.m. Domosdoshmëria e profetësisë së Muhammedit a.s.m. Shenja e dytë: Mrekullia, në vetvete, është konfirmimi nga Krijuesi i kozmosit për shpalljen e profetësisë së të Dërguarit të Tij. Shenja e tretë: Urtësia në qënien e mrekullive të profetit Muhammed a.s.m. të shumta e të larmishme. Shenja e katërt: Disa parime për të kuptuar njoftimet që All-llahu xh.sh. i dha të dërguarit të Tij nga e padukshmja. Shenja e pestë: Parashikimet që bëri profeti lidhur me disa ngjarje të së ardhmes dhe me ato ngjarje që do të godisnin Eh-li Bejtin… Pse nuk i parapriu Imam Aliu të tjerët në drejtimin e kalifatit?  Përse kalifati nuk qëndroi tek Eh-li Bejti në një kohë që ata ishin më të meritueshmit e më të përshtatshmit për të? Cila është urtësia e konfliktit të përgjakshëm e të tmerrshëm që goditi islamin e bekuar në periudhën e ndritshme të kalifëve të lartë? Shenja e gjashtë: Mrekullitë e Profetit Muhammed a.s.m.
lidhur me parashikimet për të ardhmen. Dashuria për Eh-li Bejtin. Dashuria është dy llojesh: e para është të duash diçka apo dikë për kuptimin që ajo gjë ose ai tregon, dhe e dyta merr cilësitë si objekt. Shenja e shtatë: Mrekullitë e profetit a.s.m. lidhur me bereqetin e ushqimit të Tij. Shenja e tetë: Mrekullitë e Tij lidhur me ujin. Shenja e nëntë: Mrekullitë e Tij lidhur me pemët. Shenja e dhjetë: Mrekullia e rrënkimit të trungut. Shenja e njëmbëdhjetë: Mrekullitë e Tij lidhur me krijesat e pajeta. Shenja e dymbëdhjetë: Disa shembuj që lidhen me shenjën e mëparshme. Shenja e trembëdhjetë: Mrekullitë e profetit a.s.m. lidhur me shërimin e të sëmurëve. Një përshkrim për dorën e bekuar të profetit a.s.m.. Shenja e katërmbëdhjetë: Mrekullitë e profetit Muhammed a.s.m. lidhur me duatë e Tij. Shenja e gjashtëmbëdhjetë: Çudira që u shfaqën para misionit profetik të Muhammedit a.s.m. Shenja e shtatëmbëdhjetë: Mrekullitë e profetit Muhammed a.s.m. lidhur me personin e vet, me sheriatin e
Tij të shquar dhe me Miraxhin. Shenja e tetëmbëdhjetë: Kurani i gjithurtë. Shenja e nëntëmbëdhjetë: Profeti Muhammed a.s.m. ishte prova më brilante dhe përfundimtare e Njësisë Hyjnore. Një nderim Hyjnor dhe një shenjë e mirësisë Hyjnore. Shtojca e parë: Pikëla prej personalitetit të profetit
Muhammed a.s.m. Njoftim rreth Kuranit; Shkreptima e mrekullisë në përsëritjet në Kuran. Mrekullia e Kuranit në përmendjen e çështjeve kozmike. Mrekullia e çarjes më dysh të hënës. Përse u veçua profeti Muhammed a.s.m. me këtë Miraxh të madh? Një udhëtim për tek më i miri i shekujve (prej trajtesës El – Ajetul Kubra)

Shpjegimi i rëndësisë së besimit në Zotin, i njohjes së Zotit dhe i Dashurisë së Tij. Stacioni i parë: Sihariqet e Njësisë në njëmbëdhjetë fraza njësie. Stacioni i dytë: Vërtetimi i Unitetit Hyjnor tek niveli i Emrit më të Madh. Fraza e parë: “Nuk ka Zot tjetër përveç All-llahut”. Në këtë është vërtetimi i Unitetit të Hyjnisë dhe i të Adhuruarit të Vërtetë. Fraza e dytë: “Ai është Një” demonstron një shkallë të qartë në shpalljen e Unitetit Hyjnor. Një argument bindës duke e provuar këtë shkallë kuptueshëm e qartë. Fraza e tretë: “Ai nuk ka shok”. Këtë frazë e ka provuar Stacioni i Parë i Fjalës së Tridhjetë e Dytë. Fraza e katërt: “I Tij është Sundimi”. Një provë madhështore e këtij dekreti më të lartë të pronësisë në formën e vërtetimit më të madh të Unitetit Hyjnor iu shfaq mendjes së autorit në gjuhën arabe. Fraza e pestë: “Atij i takon lavdërimi”. Një provë gjithëpërfshirë se që shtjellon këtë të vërtetë duke provuar Unitetin Hyjnor. Fraza e gjashtë: “Ai jep jetë”. Demonstrim i një prove madhësh tore të kësaj shkalle në vërtetimin e Njësisë. Fraza e shtatë: “Dhe Ai shkakton vdekjen”. Një tregues i një prove madhështore të kësaj shkalle më të madhe në vërtetimin e Unitetit Hyjnor. Fraza e tetë: “Dhe Ai është i gjallë dhe nuk vdes”. Një argument madhështor duke vërtetuar Unitetin Hyjnor. Fraza e nëntë: “E gjithë e mira është në dorën e Tij”. Demonstrimi i argumenteve të njohjes gjithëpërfshirëse Hyjnor e dhe domosdoshmëria e Dëshirës Hyjnore së bashku me të. Fraza e dhjetë: “ Dhe Ai është i Gjithëfuqishëm mbi të gjitha gjërat” duke shpjeguar pesë mistere të saj. Fraza e njëmbëdhjetë: “Dhe tek Ai të gjitha gjërat e kanë fundin”. Një përmbledhje e argumenteve të saj gjithëpërfshirëse. Shtojcë: Ndodhet një lehtësi absolute në Unitetin Hyjnor, ndërsa në shirk ndodhet një vështirësi absolute.

Mënyra e njohjes së të vërtetave të Kuranit. Betimet në Kuran. Shkronjat e shkëputura. Një përkthim i vërtetë i Kuranit të gjithurtë është i pamundur. Çështja e adhurimit të cilat janë të lidhura me arsyen dhe, çështjet e tjera që kanë kuptim të arsyeshëm. Pjesa e dytë: Trajtesa e muajit të Ramazanit, shpjegimi i urtësisë së agjërimit në nëntë pika. Fjala All-llah dhe Emrat e bukur Hyjnorë në Kur’an. Fjala All-llah në lidhje me suret. Fjala All-llah në lidhje me vendet e saj në faqet e Mus’hafit. Koinçidencat në një faqe të vetme. Një paralajmërim për shërbëtorët e Kuranit
të gjithurtë ndaj dredhive të shejtanit. Dashuria për pozitë e për famë. Ndjenja e frikës. Lakmia. Nxitja e ndjenjave nacionaliste. Egoizmi dhe mburrja. Dëshira për rehati trupore dhe lidhja me detyra të tjera. Kundërshtimi për të imituar Evropën në ndryshimin e Katolicizmit. Njerëzit shkatërrimtarë të bidatit janë dy llojesh. Rreth shfaqjes së Mehdiut në fundin e kohës. Çfarë është tarikati dhe çfarë është Sufizmi Vështirësitë e tarikatit. Rruga më e afërt për tek All-llahu xh.sh

Rrezet

Krahasimet

Tregon realitetin e atyre gjërave të cilat e robërojnë nefsin njerëzor, dhe këputja e lidhjes së tij me to, e kthen fytyrën e njeriut drejt përjetësisë. Parimi Kuranor i modestise. Ilustron me një krahasim fytyrën e vërtetë të vdekjes dhe të jetës. Cdo individ do të kthehet i njëjti në Ditën e Ringjalljes së madhe. Zbulon fytyrën e vërtetë të civilizimit perendimor. Duke i bërë besimtarët të ndjejnë neveri ndaj civilizimit të shthurur: ajo jep ilaçe prej farmacisë së Kuranit….
Zbulon një dredhi djallezore që i lëkund besimtarët në besimin e tyre për shkak të numrave të mëdhenj të jobesimtarëve dhe pajtueshmërisë së tyre në mohimin e disa të vërtetave të besimit. Shënimi i Shtatë i heshtë ata pseudopatriotë të cilët i tërheqin muslimanët drejt përparimit të tipit perëndimor, dhe lakmisë dhe ambicies së kësaj bote, dhe jep ilaçe Kuranore për këtë. Shënimi i Tetë demonstron se me Bujarinë e Tij, Allahu i Plotëfuqishëm ka përfshirë në të gjithë aktivitetet dhe në përpjekjet një shpërblim e një kënaqësi. Shënimi i Nëntë shpjegon se Profetësia është esenca e plotësimit. Shënimi i Dhjetë: Dritat e njohjes Hyjnore janë tre pjesë, tre provat për njohjen e Zotit xh.sh. secila pjesë kërkon. Shënimi i Njëmbëdhjetë: mëshira e gjërë e Kuranit në mënyrën e adresimit. Shënimi i Dymbëdhjetë: Një dua, lutje dhe përgjërim. Shënimi i Trembëdhjetë: Pesë çështje të cilat kanë qenë shkak konfuzioni. E Para: Ata që përpiqen në rrugën e së vërtetës duhet të mendojnë vetëm për detyrat e tyre dhe të mos përzihen në ato gjëra që i përkasin Zotit xh.sh. E Dyta: Adhurimi ndaj Allahut duhet të shikojë vetëm tek urdhri Hyjnor dhe tek kënaqësia Hyjnore. E Treta: Mbi kuptimin e “I Lumtur është njeriu i cili i njeh limitet e tij dhe nuk i tejkalon ato”. E Katërta shpjegon se nuk është e lejueshme të pranosh dhuratat apo mirësitë që nuk jepen në Emrin e Dhuruesit të Vërtetë -ajo që i ngatërron njerëzit është shkaku dhe pasoja duke ardhur së bashku- dhe demonstron qartë natyrën e vërtetë të shkaqeve të jashtme. E Pesta: Arritjet e një komuniteti nuk duhet t’i atribuohen Udhëheqësit të tij apo drejtuesit. Shënimi i Katërmbëdhjetë përbëhet nga Katër “Shenja”duke aluduar për Unitetin Hyjnor. Shenja e Parë: Nuk ka të Adhuruar të vërtetë që i përshtatet njeriut përveç Atij i Cili sundon mbi tokën dhe mbi qiejt. Shenja e Dytë: Ajo dashuri e fortë për pavdekshmëri në natyrën e njeriut është një manifestim i Emrit Hyjnor El-Baki, I Qëndrueshmi i Gjithëlavdishëm. Shenja e Tretë: Bëj kujdes që të mos i mbysësh aftësitë e tua të holla në ngrënie apo në fjalë. Shenja e Katërt: Jeta e kësaj bote dhe jeta e trupit janë si një varr i ngushtë. Duke hyrë në jetën e zemrës dhe të shpirtit, njeriu hyn në një sferë të gjërë jete, dhe çelësi për atë botë është “Nuk ka Zot tjetër përveç Atij”. Shënimi i Pesëmbëdhjetë përshkruan manifestimin më të lartë të Emrit Hyjnor El-Hafidhu, Ruajtësi 

Mënyra e njohjes së të vërtetave të Kuranit. Betimet në Kuran. Shkronjat e shkëputura. Një përkthim i vërtetë i Kuranit të gjithurtë është i pamundur. Çështja e adhurimit të cilat janë të lidhura me arsyen dhe, çështjet e tjera që kanë kuptim të arsyeshëm. Pjesa e dytë: Trajtesa e muajit të Ramazanit, shpjegimi i urtësisë së agjërimit në nëntë pika. Fjala All-llah dhe Emrat e bukur Hyjnorë në Kur’an. Fjala All-llah në lidhje me suret. Fjala All-llah në lidhje me vendet e saj në faqet e Mus’hafit. Koinçidencat në një faqe të vetme. Një paralajmërim për shërbëtorët e Kuranit
të gjithurtë ndaj dredhive të shejtanit. Dashuria për pozitë e për famë. Ndjenja e frikës. Lakmia. Nxitja e ndjenjave nacionaliste. Egoizmi dhe mburrja. Dëshira për rehati trupore dhe lidhja me detyra të tjera. Kundërshtimi për të imituar Evropën në ndryshimin e Katolicizmit. Njerëzit shkatërrimtarë të bidatit janë dy llojesh. Rreth shfaqjes së Mehdiut në fundin e kohës. Çfarë është tarikati dhe çfarë është Sufizmi Vështirësitë e tarikatit. Rruga më e afërt për tek All-llahu xh.sh

Llamba Ndriquese

Parathenia   Permbajtja

Tregon realitetin e atyre gjërave të cilat e robërojnë nefsin njerëzor, dhe këputja e lidhjes së tij me to, e kthen fytyrën e njeriut drejt përjetësisë. Parimi Kuranor i modestise. Ilustron me një krahasim fytyrën e vërtetë të vdekjes dhe të jetës. Cdo individ do të kthehet i njëjti në Ditën e Ringjalljes së madhe. Zbulon fytyrën e vërtetë të civilizimit perendimor. Duke i bërë besimtarët të ndjejnë neveri ndaj civilizimit të shthurur: ajo jep ilaçe prej farmacisë së Kuranit….
Zbulon një dredhi djallezore që i lëkund besimtarët në besimin e tyre për shkak të numrave të mëdhenj të jobesimtarëve dhe pajtueshmërisë së tyre në mohimin e disa të vërtetave të besimit. Shënimi i Shtatë i heshtë ata pseudopatriotë të cilët i tërheqin muslimanët drejt përparimit të tipit perëndimor, dhe lakmisë dhe ambicies së kësaj bote, dhe jep ilaçe Kuranore për këtë. Shënimi i Tetë demonstron se me Bujarinë e Tij, Allahu i Plotëfuqishëm ka përfshirë në të gjithë aktivitetet dhe në përpjekjet një shpërblim e një kënaqësi. Shënimi i Nëntë shpjegon se Profetësia është esenca e plotësimit. Shënimi i Dhjetë: Dritat e njohjes Hyjnore janë tre pjesë, tre provat për njohjen e Zotit xh.sh. secila pjesë kërkon. Shënimi i Njëmbëdhjetë: mëshira e gjërë e Kuranit në mënyrën e adresimit. Shënimi i Dymbëdhjetë: Një dua, lutje dhe përgjërim. Shënimi i Trembëdhjetë: Pesë çështje të cilat kanë qenë shkak konfuzioni. E Para: Ata që përpiqen në rrugën e së vërtetës duhet të mendojnë vetëm për detyrat e tyre dhe të mos përzihen në ato gjëra që i përkasin Zotit xh.sh. E Dyta: Adhurimi ndaj Allahut duhet të shikojë vetëm tek urdhri Hyjnor dhe tek kënaqësia Hyjnore. E Treta: Mbi kuptimin e “I Lumtur është njeriu i cili i njeh limitet e tij dhe nuk i tejkalon ato”. E Katërta shpjegon se nuk është e lejueshme të pranosh dhuratat apo mirësitë që nuk jepen në Emrin e Dhuruesit të Vërtetë -ajo që i ngatërron njerëzit është shkaku dhe pasoja duke ardhur së bashku- dhe demonstron qartë natyrën e vërtetë të shkaqeve të jashtme. E Pesta: Arritjet e një komuniteti nuk duhet t’i atribuohen Udhëheqësit të tij apo drejtuesit. Shënimi i Katërmbëdhjetë përbëhet nga Katër “Shenja”duke aluduar për Unitetin Hyjnor. Shenja e Parë: Nuk ka të Adhuruar të vërtetë që i përshtatet njeriut përveç Atij i Cili sundon mbi tokën dhe mbi qiejt. Shenja e Dytë: Ajo dashuri e fortë për pavdekshmëri në natyrën e njeriut është një manifestim i Emrit Hyjnor El-Baki, I Qëndrueshmi i Gjithëlavdishëm. Shenja e Tretë: Bëj kujdes që të mos i mbysësh aftësitë e tua të holla në ngrënie apo në fjalë. Shenja e Katërt: Jeta e kësaj bote dhe jeta e trupit janë si një varr i ngushtë. Duke hyrë në jetën e zemrës dhe të shpirtit, njeriu hyn në një sferë të gjërë jete, dhe çelësi për atë botë është “Nuk ka Zot tjetër përveç Atij”. Shënimi i Pesëmbëdhjetë përshkruan manifestimin më të lartë të Emrit Hyjnor El-Hafidhu, Ruajtësi 

Print Friendly, PDF & Email
Scroll Up