Home » Sahabet » Esma binti Umajs (r.anha) – Sahabet femra

Gjatë viteve të para të Islamit, politeistët u përpoqën t’i detyrojnë muslimanët të dalin nga feja e tyre përmes torturave të padurueshme dhe të frikësojnë dhe dekurajojnë ata që priren të ishin muslimanë. Sidoqoftë, sahabët, forca e të cilëve buronte nga besimi i tyre, vazhduan me besimin e tyre dhe nuk bënë lëshime.

Kjo situatë e shqetësoi n a.s. Një herë, Ai u tha shokëve që ata të mund të migrojnë në Abisini  nëse dëshirojnë. Pas kësaj oferte, një grup prej 15 sahabësh migruan për në Abisini. Udhëheqësit e Abisinisë i trajtuan muslimanët shumë mirë dhe i argëtuan. Kur (as) dëgjoi për këtë, Ai u gëzua dhe i këshilloi edhe muslimanët tjerë të migrojnë. Kështu 92 persona, 82 prej të cilëve ishin meshkuj dhe 10 femra, migruan në rrugën e t, duke lënë vendin e tyre. Njëra  prej tyre ishte Hz. Esma binti Umajs r. anha. Esma ishte martuar me Hz. Xhaferin, djali i xhaxhait  të t a.s. Kjo familje e lumtur kishte tre fëmijë në Abisini. Hz. Esma dhe Xhaferi jetuan atje për një kohë të gjatë me muhaxhirët e tjerë. Ata migruan në Medine në vitin e 7-të të (Hixhretit) migracionit. Kështu, ata fituan shpërblimin e “dy migrimeve”. Hz. Esma vizitonte shpesh gratë e t. Një herë, ajo vizitoi Hz. Hafsën. Pas ca kohësh babai i Hz. Hafsës, Hz. i arriti. Ai i tha Esmës me shaka: “Ne ishim më mirë se ju për sa i përket migrimit”. Esma u ndje shumë e trishtuar. Ai iu drejtua Hz. it si më poshtë:
“O ! Jo, ju nuk ishit sepse ishit me të Dërguarin e t. Ai ushqeu ata prej jush që ishin të uritur dhe i këshillonte ata që ishin injorantë. Sidoqoftë, ishim në tokën e armikut dhe ne shkuam atje për hir të t dhe të Dërguarit të Tij ”.Ndërkohë mbërriti i Dërguari i t. Hz. Esma ishte e trishtuar. Ajo i tha t atë që Hz. i i kishte thënë. i dha asaj lajmin e lumtur, i cili e gëzoi:
i dhe miqtë e tij patën një migrim, por ju, udhëtarët nëpër det, keni pasur dy migrime.”
Nuk mund të kishte qenë një lajm më i mirë se ai i dhënë nga për Hz. Esmën. Ajo kishte  lëvizur dhe  qarë  nga gëzimi. Kur Hz. Esma dëshironte të bënte diçka, ajo do të pyeste n dhe do të vepronte në përputhje me rrethanat. Një herë, ajo e pyeti n, “O i Dërguari i t! Fëmijët e mi preken nga syri i lig. A mundet dikush të lexojë dhe të lutet për ta? ” tha: “Po. Nëse ndonjë gjë mund të parandalojë Kaderin, do të ishte syri i keq. ”
Hz. Esma kishte nëntë motra. Të gjitha u bënë muslimane. i quajti ata “motra besimtare” Ata e pëlqyen këtë pseudonim dhe dëshironin të quheshin ashtu.Hz. Asma kishte një jetë të lumtur me Hz. Xhaferin që shërbeu si model. Ajo i përmbushi të gjitha detyrat e saj plotësisht dhe kurrë nuk tregoi mosrespekt për burrin e saj. Ata drejtuan një jetë të lumtur. Ditët e tyre kaluan kështu.
Në vitin e 8-të të Migracionit, përgatiti një ushtri për të luftuar bizantinët. Ai emëroi Zejd bin Harithen si komandant. Nëse nuk do të ishte martirizuar, Hz. Xhaferi do të ishte komandanti.
Xhaferi i tha lamtumirë gruas së tij dhe puthi fëmijët, pastaj ai u largua. Kur ushtria u largua nga Medina, Esma mendoi se nuk do ta shihte më burrin e saj.
Pas disa javësh, ushtria Islame u përball me bizantinët pranë Mutës. Armiku kishte më shumë ushtarë dhe armë sesa muslimanët. Sidoqoftë, muxhahidët që u larguan nga Medineja me mendimin e “martirizmit” nuk i dhanë ndonjë rëndësi madhësisë së armikut. Ata sulmuan heroikisht. Ishte një betejë e shkëlqyer. Muslimanët fituan një fitore. Sidoqoftë, Hz. Xhaferi u martirizua. Në trupin e tij kishte më shumë se 90 prerje të shpatave dhe shtizave. Për më tepër, të dy krahët e tij ishin prerë. i Madhëruar i tregoi t të tij të dashur fushën e betejës. I Dërguari i t (s.a.v.) u tha Shokëve të tij se Hz. Xhaferi u martirizua, se i Madhëruar i dha dy krahë për krahët e tij që ishin prerë dhe se ai fluturoi në Xhennet me ta. Pas kësaj, Hz. Xhaferit iu dhan emrat “Tayyar ” dhe “Dhul-janahayn “.Hz. Esma dhe fëmijët e saj po prisnin Hz. Jafar. Ata nuk e dinin që ai ishte martirizuar. shkoi tek shtpia e Hz. Xhaferit. E pyeti Hz. Esman se ku ishin fëmijët. Hz. Esma i i morri prej duarsh dhe i dërgoi te . Ajo ju kishte larë fytyrat dhe ju kishte krehur flokët. I Dërguari i t i shtrëngoi në gjoksin e tij dhe i puthi. Ndërkohë, lotët i rrodhën nga sytë.
Kjo gjë e shqetësoi Esmën. Ajo tha: “O i Dërguari i t! Le të flijohet nëna dhe babai im për ju! Pse po qan? A morrët ndonjë lajm të trishtuar nga Xhaferi dhe miqtë e tij? ”
(a.s) tha: “Po. Ata u martirizuan(ranë shehid) sot. Hz. Esma nuk mund t’i kontrollonte ndjenjat e saj. Ajo filloi të qajë me zë të lartë dhe duke rrahur gjoksin. t nuk i pëlqeu kur ajo e bëri këtë dhe i tha: “O Esma! Mos shqiptoni asnjë fjalë të keqe dhe mos rrihni gjoksin tuaj.”
Gratë u mblodhën rreth Hz. Esmës. I Dërguari i t shkoi në shtëpi dhe u tha grave të tij: “Familja e Xhaferit nuk është në gjendje të gatuajë ushqim. Gatuani pak ushqim dhe dërgojeni në shtëpinë e tyre. ” Pas kësaj, ato gatuan dhe dërguan ushqim në shtëpin e Hz. Xhaferit për tre ditë. Kjo ishte hera e pare që ushqimi  dërgohej në një shtëpi kur dikush vdiste në atë shtëpi në historinë e Islamit.
(a.s) shkoi tek shtëpia e Hz. Xhaferit pasi kaluan tre ditë. Ai dëshironte të merrte fëmijët e Hz. Xhaferit nën mbrojtjen e tij. Ai i dha Hz. Esmës lajmin e lumtur që do e gëzonte atë:
“Mos qaj për vëllain tim (Xhafer) tani e tutje. Mos u shqetësoni për mirëmbajtjen dhe kujdesin e këtyre fëmijëve. Unë jam kujdestari i tyre si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër. ”
Hz. Esma jetoi si e ve për gjashtë muaj. Hz. Ebu Bekri donte ta merrte këtë grua, e cila vuajti shumë në rrugën e Islamit, nën mbrojtjen e tij. Ai i kërkoi asaj që të martohej me të. Hz. Esma pranoi ofertën e tij. Kështu, familja gjeti një kujdestar të mirë. Hz. Asma, e cila mori lutjen e t, tha: “Kjo lutje është ajo në të cilën mbështetem më së shumti midis veprave të mia”. Ajo transmetoi disa hadithe. Njëri prej tyre është si më poshtë:
“Kur i Dërguari i t (s.a.v.)  ndeshej me diçka që e shqetësote, ose ndonjë telash dhe pikëllim e godiste atë, ai do të thoshte: Zoti im është . Unë nuk i bëj shok Atij. ” Hz. Esma, e cila u martua me Hz. Aliun pas vdekjes së Hz. Ebu Bekrit, vdiq në vitin e 40-të të hixhretit.
qoftë i kënaqur me të!

Print Friendly, PDF & Email
Scroll Up