Home » Resulullah » Bujaria » Dhurimi i dy monedhave të arit

Bilal Habeshiu transmeton:

Përgjegjësi për të ndjekur llogaritë e të Dërguarit të Allahut. Kur një person i varfër kërkoi ndihmë nga Ai, Ai më komandonte dhe nëse nuk kishim para në dorë, të merrnim hua nga dikush dhe të ia plotësonim kërkesën e atij personi të varfër. Një ditë, një pagan i pasur që ishte i vetëdijshëm për këtë dhe supozonte të kishte simpati për Profetin Muhamed më tha:

“- Nëse keni nevojë për një hua parash, mos shkoni kudo, më lejoni t’ju jap të gjitha paratë që ju nevojiten.” Prandaj besuam premtimin dhe vullnetin e tij të mirë dhe e bëmë këtë. Kur ai më pa në treg, ai bërtiti në mua:

“O zezak!”

Thashë, – “Çfarë ndodhi”.

Ai pyeti: “A e dini se sa ditë kanë mbetur për fillim të muajit të ri?”

U përgjigja: “E di, ka mbetur pak kohë”.

Ai tha: – “Kur të vijë muaji i ri, do ta shihni, atë ditë osedo të më paguani huan time ose do të ju marr peng dhe do të ju kthej në skllav
Unë u lëndova shumë nga ky kërcënim. Unë shkova menjëherë te  Dërguari i Allahut dhe i tregova atij për situatën. Ai u mëriztë gjithashtu. Megjithatë, ai mbështetej tek Allahu dhe filloi të kërkonte shpejt një zgjidhje.

U largova dhe shkoja në shtëpi, por atë natë, nuk ishte e mundur për mua të fleja për shkak të pikëllimit tim. Në kohën e namazit në mëngjes më thanë se Dërguari i Allahutmë thërriste. Unë menjëherë shkova atje. Fytyra e tij ishte e qeshur. Ai tha duke vënë në dukje katër deveve që rrinin në këmbë në derë, të cilat ishin plot me mallra:

– “Lajm i mirë o Bilal! .. Këta kanë ardhur kohët e fundit nga princi i Fadak si një dhuratë.” Le t’i shesim dhe t’i paguajmë borxhet tona. “

Unë menjëherë e bëra urdhrin e Tij. Pas pagimit të borxheve, sidomos borxhit ndaj atij pagani, e informova për situatën. Ai me pyeti mua:

– “A ka mbetur diçka?”

Unë thashë: “Po, o apostull i All-llahut! Dy monedha ari mbetën! “

Ai tha: – “Dhuroni i edhe ato dy monedha ari, unë nuk do të shkoj në shtëpi nëse nuk ua jepni të varfërve”.

Në atë moment, ai ishte ulur në xhami. Ndonëse kërkova për të gjithë Medinë, deri në mbrëmjen e ditës tjetër, nuk munda të gjeja njerëz evërtetë të varfër që mund t’i jepja ato dy monedha ari. Së fundi, i shpenzova ata duke blerë për dy udhëtarët e varfër që sapo kishin ardhur në Medinë. Dhe duke shkuar në xhami, e informova apostullin e Allahut për situatën. Pastaj, ai e lavdëroi Allahun; më në fund ai shkoi në shtëpi pas dy ditëve të pritjes.

Print Friendly, PDF & Email
Scroll Up